Kırmızı Saçlı Kadın

CZosZQAWcAEa58q

Internette gördüğüm kadarıyla Orhan Pamuk’un “Kırmızı Saçlı Kadın”ını okuyanların görüşlerini iki grupta toplayabilirim:

1) Orhan Pamuk’un Nobel ödülünü aldıktan sonra en güzel eserlerini yazdığına inanan ve yeni eserlerini kolay okunabildiği ve sade dili için seven kitle
2) Orhan Pamuk’un “Beyaz Kale”, “Kara Kitap” ya da “Benim Adım Kırmızı”daki derinliği bulamayıp hayal kırıklığına uğrayanlar, kitabın aceleye geldiğini düşünenler

Ben ikinci kesime dahilim. Orhan Pamuk’un 14 ay yerine 5-10 yıl emek harcayarak yazdığı, tarihi altyapısı zengin, daha karmaşık ve derin kitapları daha çok hoşuma gidiyor.

Kitapları hayal kurmak ve hissetmek için okuyorum. Bu kitap bende hüzün, melankoli, eskiye özlem gibi duygular uyandırdı. Yazarın 30 yıl önceki gönül macerasını hatırlaması, Öngören’in hızla şehirleşmesi ve tanınamayacak hale gelmesi, eski hatıraların yaşandığı mekanların ortadan kalkması, günümüzde varolmayan kuyuculuk mesleğini ele alması, bana kendi gençliğime dair özlem duyduğum şeyleri hatırlattı ve beni hüzünlendirdi.

Çırağın ustası ile beraber kuyu kazmasını, büyük belirsizlikler içerisinde suya ulaşma çabasını ben de iş hayatında yaptığım mühendislik projelerine benzettim. Haruki Murakami’nin de romanlarında yer alan kuyu kavramının yazarlar tarafından sıkça kullanılması dikkatimi çekti.

Orhan Pamuk farklı roman tekniklerini denemeyi seven bir yazar. Benim Adım Kırmızı’da her bölüm farklı karakterin gözünden anlatılırken, bu kitapta da birkaç sayfalık kısa bölümler dikkat çekiyor ve kitabı kolay okunur kılıyor.

Pamuk’un, Sophokles’in Kral Oidipus’u ve Şehname’den Rüstem ile Sührab ile beslemeye çalıştığı kitabın altyapısı Benim Adım Kırmızı’yı andırıyor. Bunlar üzerinden baba – oğul ilişkisini işlese de, romanın kısalığı karakterleri derinleştirmesine olanak tanımamış. Kitabın adının “Kırmızı Saçlı Kadın” olması, fakat bunun bir aşk romanı değil, doğu-batı, modernleşme,  baba-oğul ilişkisi gibi temaları işleyen bir kitap olması da biraz tezat yaratmış. Herşeyin okurun gözüne sokulması, kafalarda soru işareti bırakmaması da meraklı okuyucunun hoşuna gitmeyecektir.

Sonuçta, kolay okunan, hüzün ve melankoli uyandıran bir kitap, ama kesin okuyun diyemem. Masumiyet Müzesi ya da Benim Adım Kırmızı’dan daha çok keyif almıştım.

March 3, 2016


Deep Work

images

The highlight of the book has been this insight:

Ironically, jobs are actually easier to enjoy than free time, because like flow activities they have built-in goals, feedback rules, and challenges, all of which encourage one to become involved in one’s work, to concentrate and lose oneself in it. Free time, on the other hand, is unstructured, and requires much greater effort to be shaped into something that can be enjoyed.

February 5, 2016


What I Talk About when I Talk About Running

51Pa+b5UEIL._SX324_BO1,204,203,200_
What I Talk About When I Talk About Running is Haruki Murakami’s memoir on running. You get to peek into his life and learn about how he used to run a bar, smoked 60 cigarettes a day, started running at age 33, runs 6 days a week and completed 26 marathons and an ultramarathon. A few tidbits from the book that I’d like to remember are:

  • The point is whether or not I improved over yesterday. In long-distance running the only opponent you have to beat is yourself, the way you used to be.
  • Raymond Chandler once confessed that even if he didn’t write anything, he made sure he sad down at his desk every single day and concentrated.

Overall, I didn’t learn that much about Murakami, writing or running by reading this book. I would only recommend reading it if you’re a hardcore Murakami fan and interested in his running memoir.

January 6, 2016


<< Older Posts

sarp centel

Sarp is a software developer. He writes about technology, books and software.
social web
linkedin
twitter
instagram
facebook
github
stackoverflow
quora
btcfiyat
microblog
"If you're sitting 10 feets apart from Zuckerberg, you're a millionare on average. Don't trust averages!" @sarp
books i've read recently
Kırmızı Saçlı Kadın
Deep Work
What I Talk About when I Talk About Running
Wipeables
The Wind-Up Bird Chronicle
popular posts